Specialisatie binnen architectuur

Francine Houben heeft in 1984 samen met vier andere architecten het bureau Mecanoo opgericht. Veel ambitie en veel idealen. Niet het grootste architectenbureau van Nederland worden, maar een bureau met de instelling dat het anders, beter, mooier kan.

Francine Houben is internationaal befaamd. Haar identiteit heeft extra kleur gekregen door haar specialisatie in het ontwerpen van bibliotheken. Het meest prestigieuze project op dit moment is de renovatie van de New York Public Library. “Ik zie bibliotheken als de meest belangrijke publieke gebouwen. Ik noem het de kathedralen van deze tijd, omdat het dé plek is waar iedereen bij elkaar komt.”

“De eerste bibliotheek hebben we voor de Technische Universiteit in Delft gemaakt. De grote omslag kwam toen wij de bibliotheek van Birmingham ontwierpen”. “In Engeland en later in Amerika heb ik geleerd wat een bibliotheek betekent in een samenleving. Dat het ook economische betekenis heeft en dat het van belang is dat een stad blijft investeren in de ontwikkeling van zijn mensen. De betekenis van ‘life long learning’ vind je terug in de bibliotheek. Die ervaring heb ik geprobeerd mee te nemen naar de LocHal in Tilburg.” De afgelopen anderhalf jaar is de voormalige spoorhal uit 1932 verbouwd tot een modernistisch cultuurgebouw. Het gemeentelijk monument staat al lang leeg en biedt nu onderdak aan de bibliotheek Midden-Brabant, twee kunstinstellingen en werkplekken. Een bibliotheek is niet alleen maar consumeren via boeken, maar ook heel erg produceren. “Er zitten ook ‘laboratoria’ in, zoals we die zijn gaan noemen. Zo is er een Digilab, een Woordlab en een Foodlab. We hebben eigenlijk verschillende kleine huiskamers in die grote huiskamer gemaakt, die een sterke eigen identiteit hebben.” Bron: NPOradio1.nl 30-01-2019; Elegance.

Identiteit en architectuur

Architectuur, Mariam Kamara

Mariam Kamara (1979, Niamey) studeerde architectuur aan de universiteit van Washington en woont in Boston. Ze maakt deel uit van United4design.

 

 

Mariam Kamara bouwde in haar geboorteland Niger samen met bewoners en lokale ambachtslieden huizen, een markt en een moskee, met lokale materialen als aarde, gerecycled metaal en cement, voortbouwend op de Afrikaanse bouwtradities. Kleinschalige projecten die niettemin een grote impact hebben – ruimtelijk, sociaal en economisch – en waarmee ze een internationaal publiek weet te inspireren.

Zij ziet architectuur als een middel om de gemeenschap te dienen en het leven van de mensen ten goede te veranderen. ‘Ik was steeds meer bezig met sociaal-politieke kwesties als identiteit en cultuur en merkte hoe architectuur daarop invloed uitoefent’. (bron: Volkskrant 3-12-2019)