Winston Churchill, identiteit en beeldvorming

Had je voor 1940 gezegd dat Winston Spencer Churchill de grootste Brit aller tijden zou zijn, had geen Brit je geloofd. Een avonturier, mislukte  showman, als politicus een gevaar voor de natie, een politieke kameleon, een mooiprater en een big spender.

Winston is een nakomeling van John Spencer, een schapenboer die begin 16e eeuw rijk werd als handelaar in vee en andere goederen. Hij kocht het landgoed Althorp in 1508 en Wormleighton in 1506 en veel land. Hij was vermogend en werd in de adelstand verheven.

De naam Churchill komt van John Churchill, een beroemd Engels krijgsheer die als beloning in de adelstand werd verheven en het buiten Blenheim Palace kreeg. Hij was de eerste Duke of Marlborough. Hij had geen zoon en na het overlijden van zijn dochter Henriette was er nog steeds geen jongen als erfgenaam en gingen de titel en Blenheim Palace naar haar neef Charles Spencer. De Churchill-lijn komt hiermee ten einde.

De Spencers hadden het gen van patsers die hun vermogen verbrasten aan een losbandige levensstijl, gokken en vrouwen; dit ging eeuwenlang door.
De naam Churchill wordt verworven door George Spencer (1817-1840). Deze vijfde hertog van Marlborough maakte vooral schulden en genoot een ruw leven. Uit geldgebrek begon hij de assets van de familie te verkopen. Unieke gouden voorwerpen liet hij omsmelten en verving deze door replica’s. Toen de naam Spencer bezoedeld was, wist hij het voor elkaar te krijgen dat de naam Churchill aan die van Spencer toegevoegd mocht worden. Een marketingtruck, als je eigen identiteit niet voldoet gebruik je die van een ander.

Winston Spencer Churchill was journalist en schreef een biografie, vier boeken, over de legendarische John Churchill. Hij was idolaat van de man. Na het leger en de journalistiek ging Winston de politiek in. Als politicus kende hij ups en downs. De onlangs overleden historicus Paul Addison zei: “Had Churchill died at the beginning of 1939 he would perhaps be remembered today as the most illustrious and interesting failure in the twentieth-century British politics; instead he was transmuted by events into a national savior”.

In maart 1921 nam Churchill als minister de beslissing dat de westelijke oever van de Jordaan buiten de beloften van de McMahon-Hoessein correspondentie viel. Dit was de eerste stap tot de vorming van een Joods vaderland. Met deze beslissing ontving Winston persoonlijk grote financiële donaties van Joodse bankiers en financiers. In 1922 kocht Churchill het mooie buitenhuis Chartwell in Kent.

Winston Churchill werd door Boris Johnson de grootse Engelsman aller tijden genoemd. Echter tot zijn 64ste was hij een weinig succesvol politicus. Dan breekt de oorlog uit. Prime minister Neville Chamberlain treed terug en de enige mogelijke opvolger is Churchill, een man waar weinigen vertrouwen in hebben. Churchill wordt gestuurd en gesteund door Clement Attlee, de leider van labour. De meeste leden van het kabinet willen dan een deal sluiten met de nazi’s, Churchill en Attlee weigeren.

Voor Winston Churchill en Attlee was de enige optie om te vechten voor wat je waard bent. Hun denken was gebaseerd op werken als van Machiavelli: compromissen leiden tot de ondergang, de enige optie is vechten tot je ten ondergaat en steeds weer proberen om nieuwe krachten aan te boren. Het enige dat hij te bieden had was blood, sweat, toil and tears?’ Hij gaf de Britten vertrouwen en overtuigde hen om te vechten, ondanks dat de kans op succes klein was.

Zijn belangrijkste operationele succes was de samenwerking met de Verenigde Staten in de strijd tegen Duitsland. Alhoewel de Amerikanen hem hiervoor decennia lang zwaar hebben laten betalen. Hij onderkende het belang van innovaties om tot de overwinning te komen. Zijn succes was zo groot dat na de tweede wereldoorlog al zijn eerdere fouten en missers werden vergeten.

De identiteit van Winston Spencer Churchill werd gevormd door zijn leiderschap aan de Engelsen in de tweede wereldoorlog. De beeldvorming rond zijn persoonlijke identiteit cultiveerde hij door altijd met een sigaar of glas whiskey op de foto te gaan en er een “eigen” kledingstijl op na te houden. Hij ging graag met bekende politici op de foto en deed voorkomen alsof Groot Brittanië nog steeds een wereldmacht was met hem als leider en overwinnaar.
Hij gaf aan dat ook als het tegenzit, je door moet gaan. Retorica, communicatie en motivatie waren zijn belangrijkste ingrediënten voor succes. Door samen te werken wist hij ongekende krachten te gemobiliseerd.